Από τη Γιώτα Ταχταρά

Εγώ και οι κάρτες μου συχνάζουμε τακτικά μπροστά στο λάπτοπ. Στην αρχή είχα επηρεαστεί από τις ιστορίες χάκερ που κλέβουν κωδικούς, με αποτέλεσμα κάθε παραγγελία μου να συνοδεύεται από μια γρήγορη προσευχή να μην πέσω θύμα. Μετά από μερικά χρόνια όμως σταμάτησα να αγωνιώ κάθε που πατούσα το κουμπάκι «place order». Εξάλλου τίποτα δεν είχε συμβεί. Μια φορά μάλιστα που το βιβλίο που παρήγγειλα από το Amazon δεν έφτασε ποτέ, οι άνθρωποι όχι μόνο μου επέστρεψαν τα χρήματα, αλλά από τότε δεν με χρεώνουν με έξοδα αποστολής και στέλνουν τα πακέτα μου πιο γρήγορα απ’ ό,τι τα περιμένω.

Σε μια μεταμεσονύχτια διαδρομή μου στις εικονικές βιτρίνες βρήκα στο ebay μια Chanel τσάντα που την έψαχνα καιρό. Αυτή τη vintage καπιτονέ, με τη χρυσή αλυσίδα, που δεν ξαναβγήκε ποτέ. Μου έτρεξαν τα σάλια. Και άρχισα τα bids. Όσο κρατούσε η δημοπρασία, έπνιγα την αγωνία μου ελέγχοντας την αξιοπιστία του πωλητή. Όλα έδειχναν ότι ήταν παλιός, οι αγοραστές του είχαν να πουν τα καλύτερα και η τσάντα συνοδευόταν από πιστοποιητικά γνησιότητας. Δυστυχώς, κάποιος ήθελε την τσάντα όσο κι εγώ και είχε μάλλον μεγαλύτερο μισθό, γιατί το τελευταίο bid του ήταν τόσο υψηλό, που δεν μπορούσα να το ξεπεράσω.

Το επόμενο πλάνο ανοίγει στα Starbucks, με τη φίλη μου να μου κάνει καθησυχαστικά πατ πατ και να με διαβεβαιώνει ότι θα βρω άλλη, καλύτερη τσάντα. Εκείνη όμως έβγαζε χαρτομάντιλα από τη δική της Chanel, την οποία είχε αγοράσει από το ebay μια μέρα που κανείς δεν είχε τα λεφτά ή το χρόνο να σταθεί εμπόδιο ανάμεσα σ’ αυτήν και το καπιτονέ όνειρό της.

Πριν στεγνώσουν τα δάκρυα της απογοήτευσης, ήρθε στον προσωπικό μου λογαριασμό στο gmail ένα mail από το ebay, το οποίο με ενημέρωνε ότι ο αγοραστής που με είχε νικήσει δεν κατέθεσε τελικά το ποσό που είχε προσφέρει και ότι ο πωλητής ήταν διατεθειμένος να τη δώσει σ’ εμένα, αφού ήμουν δεύτερη στη σειρά. Αν ενδιαφερόμουν, μπορούσα να επικοινωνήσω μαζί του στο newme.kika01@gmail.com για τις λεπτομέρειες.

Πριν πέσω στα γόνατα για να ευχαριστήσω το Μεγάλο Μανιτού, είχα την ψυχραιμία να κάνω μια μικρή έρευνα. Το mail από το ebay είχε όλα τα σωστά λογότυπα, τη σωστή διεύθυνση, κανονισμούς, τα πάντα. Τον αγοραστή τον είχα ξανατσεκάρει, αλλά πάτησα ακόμη μια φορά τα links για τις κριτικές του. Μόνο που δεν το έκανα από το site όπως πριν, αλλά από το mail που έλαβα. Αυτό ήταν το πρώτο μου λάθος.

Απάντησα πρώτα στο ebay, για να επιβεβαιώσω ότι δεν ήταν spam, και μετά στον πωλητή, λέγοντάς του ότι ενδιαφερόμουν. Το ebay μού απάντησε κανονικά, με τα ίδια λογότυπα πάντα, και μάλιστα μου έστειλε ένα σωρό όρους για την προστασία μου, που για πρώτη φορά κάθισα και τους διάβασα. Μέσα στο κατεβατό έλεγε ότι οι κανονισμοί ασφάλειας της σελίδας δεν καλύπτουν τους πωλητές που βρίσκονται στο Λονδίνο, όπως ο δικός μου, αν η πληρωμή γίνει μέσω paypal, και πρότειναν τη Western Union. Εντάξει λοιπόν, για να είμαι απολύτως καλυμμένη θα στείλω τα χρήματα μέσω Western Union στο Λονδίνο. Δεύτερο λάθος.

Μετά από πολλά e-mails συνεννοήθηκα με το ebay –έτσι νόμιζα– και τον πωλητή και έστειλα 350 δολάρια στο Λονδίνο. Έτριβα τα χέρια μου ευτυχισμένη. Θα αποκτούσα την τσάντα των ονείρων μου σε τιμή που δεν είχα ονειρευτεί ποτέ. Ναι, καλά. Αφού επιβεβαίωσα στον πωλητή ότι τα χρήματα μπήκαν στο λογαριασμό του και του ζήτησα να μου δώσει τον κωδικό αποστολής, εκείνος εξαφανίστηκε. Δεν απαντούσε στα e-mails μου ούτε σήκωνε το κινητό του. Έπαθα σοκ. Μόλις συνήλθα, επικοινώνησα με το customer service του ebay. Τους είπα ότι ο πωλητής εξαφανίστηκε, ενώ τα είχα κάνει όλα κατά γράμμα, άρα δικαιούμουν αποζημίωση. Η απάντησή τους αποτελούσε από μόνη της λόγο κατάθλιψης: «Δεν ξέρουμε τι μας λέτε».

Όταν τους έκανα την ερώτηση «Kαι πώς έπρεπε να καταλάβω ότι αυτό ήταν απάτη;», το ebay μού απάντησε λογικά: «Όλα αυτά τα e-mails θα έπρεπε να έχουν έρθει και στο inbox του λογαριασμού σας στο site, πέρα από το gmail». Είχαν δίκιο. Ο χάκερ με είχε πιάσει πραγματικά στον ύπνο. Εμένα και κάτι χιλιάδες ακόμη υποψήφιους αγοραστές, που εκείνες τις ημέρες έκαναν bid για δημοπρασίες στο ebay. Το οποίο δεν μου έδωσε αποζημίωση, αλλά μου έδωσε μια λίστα με τις υπηρεσίες δίωξης ιντερνετικού εγκλήματος, για να καταγγείλω τον δικό μου χάκερ. Το οποίο και έκανα στο www.ic3.gov, αφού είχα την ηλεκτρονική του διεύθυνση.

Ψωνίζω ακόμα από το ίντερνετ, αλλά πιο προσεκτικά. Εντοπίζω το μικρό λουκέτο κάτω δεξιά στις σελίδες πριν συμπληρώσω τα στοιχεία της κάρτας μου και κάνω τις συναλλαγές μου με το ebay μόνο μέσω του inbox μου εκεί. Και στέλνω κατάρες στον Darius Kikka, που ήπιε πολλές μπίρες σε κάποια παμπ στην υγειά των κορόιδων.

Διαβάζοντας τα (πραγματικά) έντυπα ασφαλείας του ebay ανακάλυψα μια πολύ μικρή αλλά χρήσιμη πληροφορία για το πώς εντοπίζουν οι χάκερ τους πρωτάρηδες – που αποτελούν, φυσικά, και τα ιδανικά θύματα. Είναι εκείνοι που θα κάνουν αμέσως πολύ υψηλό bid για κάτι που θέλουν πολύ. Ενώ οι παλιοί ανεβάζουν την τιμή δολάριο δολάριο και μερικές φορές και ανά 50 σεντς, οι πρωτάρηδες είναι αυτοί που θα βάλουν αμέσως ένα μεγάλο ποσό, γιατί νομίζουν πως έτσι θα τελειώσουν τη διαδικασία πιο νωρίς. Το μόνο που καταφέρνουν βέβαια είναι να ανεβάσουν την τιμή του αντικειμένουν περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε και να χτυπήσουν καμπανάκι στο χάκερ που παρακολουθεί τις δημόσιες δημοπρασίες.